Nielubienie ruchu

W powszechnym przekonaniu ludzi dorosłych, wszystkie dzieci mają nadmiar energii i mogłyby latać godzinami. Nie wszyscy jednak lubują się w szaleńczym ruchu – część młodzieży ze względu na predyspozycje genetyczne nie preferuje wykonywania szybkich ruchów. Większość zajęć fizycznych wymaga od nich wykonywania nagłych zrywów całym ciałem, jak piłka nożna czy siatkówka, co przy braku przystosowania do tego typu wydatków energetycznych wprawia takie dzieci w niezadowolenie i zniechęca je do ruchu w ogóle. Tenis stołowy jest w tym wypadku doskonałą alternatywą. Z jednej strony jest grą niezmiernie dynamiczną i wymagającą doskonałej koordynacji typu ręka-oko, z drugiej strony ruchy wykonywane w nim ograniczają się zazwyczaj do pojedynczych partii ciała, a zrywy nie trwają długo. Tenis stołowy nie zniechęca dzieci do ruchu, dlatego właśnie, że w jego wypadku ruchy są ograniczone i nie wymagają dużego wysiłku, ćwiczą jednak kondycję. Dodatkowym aspektem jest oczywiście wyraźna rywalizacja i poczucie odpowiedzialności za wynik, które w przypadku piłki nożnej ulegają rozproszeniu na całą grupę i są w pełni odczuwane jedynie przez najlepszych.